Thierry Henry – dla jednych bohater dla innych zwykły zawodnik, przez pierwszych kochany, a przez drugich znienawidzony. Jednak czy widzieliście kiedykolwiek indziej takiego „rasowego” napastnika? Świetnie potrafi wykorzystywać sytuacje podbramkowe, dokładnie podaje i jest szybki, a rzuty wolne to także jego mocna strona. Wiadomo wszyscy teraz Messi, Ronaldo i tak w kółko. To się już powoli staje nudne. Jednak Ci dwaj zawodnicy nie potrafią w 100% przystosować się do narzuconej taktyki przez trenera. Muszą mieć tzw. „wolną rękę” i sami kreować grę. Henry jest inny. Bez niczego potrafi dostosować się do każdego rodzaju gry i taktyki. Mocnym argumentem jest chociażby to jak często trafiał on w spotkaniach Arsenalu i Barcelony.

W tych dwóch klubach w łącznie 355 meczach zdobył 210 bramek, średnia to 1.69 gola na spotkanie! Karierę rozpoczął w Centre Technique National Fernand Sastre w w Clairefontaine-en-Yvelines. W przeciągu jednego sezonu potrafił strzelić nawet 100 bramek! Z Centre Technique National Fernand Sastre przeniósł się do AS Monaco, gdzie rozegrał 105 meczy i strzelił 21 bramek w drużynie seniorskiej. Stamtąd przeniósł się do Juventusu, a po połowie sezonu zmienił barwy na Arsenal Londyn. To właśnie dzięki Arsenalowi i Arsène Wenger’owi stał się on jednym z najlepszych zawodników Premiership i świata. Tam jego kariera całkiem rozkwitła i owocowała w sukcesy. Dwa razy zajmował drugie miejsce w plebiscycie FIFA na piłkarza roku (2003 i 2004). Czerwiec 2007 to kolejny ważny okres dla Henry’ego. Tego miesiąca przeniósł się do Katalońskiej Barcelony i wiódł prym na stadionie Camp Nou. Jego kariera z Barceloną zakończyła się w 2010 roku kiedy to przeniósł się do Nowego Yorku aby bronić barw New York Red Bulls.

Kiedy wszyscy już myśleli, że jego przygoda z Arsenalem dobiegła końca, ten niespodziewanie podpisał z „Kanonierami” w tym roku 2-miesięczny kontrakt na zasadzie wypożyczenia z Red Bulls. Formalnie przyjechał do Londynu tylko po to aby odsłonić pomnik przed Emirates Stadium, na którym znajduje się on sam i w planach nie miał zamiaru zostawać tu na dłużej. Jednak braki kadrowe Arsenalu wśród napastników były spore z powodu wyjazdy Gervinho i Chamakha na Puchar Narodów Afryki. Już w pierwszym spotkaniu jakim wystąpił zdobył bramkę. Wychodząc z ławki w meczu pucharowym z Leeds United strzelił jedynego i zwycięskiego gola dającego awans do kolejnej rundy. Po meczu został wybrany bohaterem spotkania.

mitu